Thá er kominn tími á mánadarblogg og í thetta sinn kemur thad frá Bucharest í Rúmeníu á frábaeru hóteli í hjarta borgarinnar. Dagurinn í dag er búinn ad vera gódur og erum vid Bärbel ad taka thad rólega núna thar til vid forum út med Bogdan vini okkar. Vid komum reyndar á fostudaginn ásamt tveimur odrum Rúmenskum vinkonum okkar, Madalina og Ioana thar sem vid tokum smá lestarrúnt til Brussel thar sem vid flugum thadan.

A ferd okkar her erum vid búin ad upplifa naeturlíf borgarinnar med Madalinu, sjá Holl fólksins (sem var upphaflega byggd af einraedisherranum Nicolae Ceauşescu og er hún naest staersta bygging í heimi á eftir Pentagon í USA) og svo messu sem var haldinn í einni af merkust kirkjum Rúmeníu. Thess fyrir utan fórum vid líka med Madalinu og Bogdan á stad thar sem vid fengum ad prófa edal rúmenskan mat sem var frábaert. Á morgunn er ferdinni svo haldid á ný til Brussel og thadan til Koln. Mínu ferdalagi verdur thó ekki lokid thar sem ég fer snemma til Prague á mánudaginn thar sem ég verd ad vinna naestu tvaer vikurnar. 

Thess fyrir utan er Januar búin ad vera ágaetis mánudur og bíd ég nú helst eftir ad fá einkunn ú Accounting & Control  prófinu sem ég tók sídastlidinn mándag J

Its time for the monthly blog and this time its fro Bucharest in Romania in a great hotel in the heart of the city, Today has been great and me and Bärbel are now resting for a bit before heading out with our friend Bogdan. We actualy came on Friday with two other friends Madalina and Ioana from Brussels.

Our trip so far has been quite interesting as we have seen for example a bit of the Bucharest nightlife with Madalina, the Peoples Palace ( which was built by the former Romanian Dictator Nicolae Ceauşescu and it the second largest building in the world a part from the Pentagon in the US) and a moving orthadox church ceramony. We also tried out some local food with Madalina and Bogdan which was very cool. Unfortuantly, we have to leave all ready tomorrow again to Brussels and then to Cologne. Nevertheless, My trip doesn’t end there as I am off early on Mondaymorning to Prague, where I will be working for the next two weeks.

Besides all travel arrangement, January has been fairly nice as I am also now waiting on my results from the Accounting  & Control exam which I took last Monday J

Þá er árið  2009 að líða yfir og má segja að árið hafi verið tíðindamikið þar sem mér tókst að festa mér betur sess í Hollandi. Við Barbel heldum uppá okkar annað ár sem par og er óhætt að segja að sambandið hafi aðeins styrkts með árinu. Vona ég að 2010 geri slíkt hið sama þrátt fyrir að fjarbúðin verður meiri en það sem áður hefur verið.

Einnig var mikill ferðahugur þetta árið og heimsótti ég Bandaríkin tvisvar á árinu þó svo að ég hafi aldrei komið þangað áður (og í hvorugt skiptið greiddi ég fyrir fargjaldið). Master í Fjármálahagfræði var líka náð og stefnan sett á að klára annan master í Stjórnun og Endurskoðun.

Ég er viss um að 2010 eigi eftir að geyma mikið af ævintýrum á báða bóga og óska ég öllum gleðilegt nýtt ár og farsæld á komandi ári. Takk fyrir það gamla.

Palli

                                                        

The year of 2009 is soon to be over and it is safe to say that it was pretty hectic as I managed to settle down completely in the Netherlands’. Barbel and I also celebrated our second anniversary as a couple and I feel that our relationship has strengthened as the year flew by. I hope that 2010 will have the same effect even though the distant will be further than ever before.

Travelling was also quite a big factor for me this year as visited the US twice this year even though I had never been there before (and didn’t pay for either of the trips myself). I finished my master in Financial Economics this year as well and started a new one in Accounting & Control.

I am certain that the year of 2010 will have many adventures for good and bad, but I wish you all the best in the New Year and thank you for the old one.

Palli

Jæja þá er nóvember bloggið komið í hús J og myndi ég segja að Nóvember er heldur betur búinn að vera góður mánuður. Fyrsta einkunn í nýjum master er komin í inn og reyndist hún vera 6, sem er frábært miðað við núverandi aðstæður. Vinnan tók líka sma tvist um daginn þar sem Océ er í þann mund að vera tekinn yfir af japanska myndavélarisanum Canon. Fyrir mér þýðir það þó aðallega meiri vinna svo að maður getur ekki kvartað yfir því.

Hápunktur Nóvembers er þó án efa Bingó hittingurinn mikli í Mílan eða kannski með öðrum orðum Bing hittingurinn, þar sem að það vantaði Örvar. Ég held að ég hafi aldrei á ævinni skemmt mér jafnmikið á svo stuttum tíma. Ég mætti síðastur Bingómanna kl 22:00- ish á föstudeginum á uppáhaldspizzastaðinn hans Magga, Da Willy´s, sem allir Mílanó búar þekkja víst ...fyrir utan leigubílstjóran minn Svo að eftir smá detour og dýrindis grappa þá fórum við um helstu bari Mílanóborgar.

Þrátt fyrir gott kvöld og góðan aðbúnað frá Magga og Írisi þá var laugardagurinn tekinn snemma (með 3-4 tíma millibili frá síðustu lýsingu) og sýndi Maggi okkur hvernig Mílan lítur út í dagsljósi, sem er mjög áhugavert.  Fyrst kíktum við á aðaltogið sem heitir Duomo sem hefur að geyma mikilfengna dómkirkju – en Duomo er víst ítalska þýðingin á Dome, hence Dómkirkja.
                                                   
                                                

Þar næst fórum við að sjá síðustu kvöldmáltíðina sem hefur undir venjulegum kringumstæðum 3 mánuðuði að fá að sjá... en þar sem Jónas hafði ítök í ítölsku borgarpólitíkinni þá var því kippt í liðinn Það var heldur ekki það eina sem honum tókst að redda, því leiðin lá næst á San Siro þar sem við vorum með VIP miða á rúgbý leik Nýja Sjálands (All Blacks)vs Ítalíu.... sem var eitthvað sem ekki er hægt að lýsa með orðum.


                                                       

Það tók okkur augljóslega góðan tíma að ná okkur eftir leikinn og af einhverjum ástæðum þá tók það okkur 2 tíma að fara heim til Magga, sem ætti undir eðlilegum kringumstæðum að taka tops 20 mín (held ég). Þrátt fyrir það, þá skelltum við okkur næst á appertivo (hlaðborð) við ánna Navigli. Þar var maturinn með ítölsku sniði og ekki versnaði það þegar Mílaníska vinkona mín frá Köben, Marta kíkti við ásamt vinkonu sinni Letizia. Alltaf gaman að fá uppalda Mílanóbúa með sér og eftir einn góðan serblandaðan íslenskan cocktail fóru þær dömur með okkur á skemmstað þar sem við dönsuðum út kvöldið. Ég er ekki viss um að hinir Ítalarnir hafi verið hrifnir þar sem við vorum með Ella pro-dansara með okkur sem átti gólfið að vanda Án efa einn skemmtilegasti dagur sem ég hef átt.

Þó svo að laugardagurinn hafi verið magnaður þá áttum við líka mjög góðan sunnudag þar sem við fórum uppá þakið á Dómkirkjunni og kíktum við í kastalagarðinn þar sem einhvers konar hátíðarhöld voru í gangi. Frábær tími, frábær félagskapur og frábær endir á ótrúlegri helgi.

Næsta stopp er 2 vikna vinnuferð til Mülheim an der Ruhr í Deutschland á mánudagsmorgunn.   

                                                   

Well, it’s time to check off the November blog J and it’s fair to say that it’s been a really good month. I got my first grade in my new master which was a 6, but a pass is all what counts at this point Work took also a bit of a twist this month, as Océ is about to be acquired by the Japanese camera giant Canon. For me this mainly means more work, so I can’t complain.

The highlight of November is nevertheless the Bingó meeting in Milan or perhaps in other words the Bing meeting as Örvar was missing. I don’t think I have ever had so much fun on such a short while. I arrived last of the Bingós on Friday, around 22:00-ish to Maggi´s favourite pizza place, Da Willy´s, where (according to him) everybody in Milan knows about...except my cab driver So after a little detour and delicious grappa, we went downtown to explore Milan’s main bars.

                                                        

Even though we stayed pretty late Friday evening and had good accommodation by Maggi and Íris, we started Saturday early on (3-4 hours after hitting the sack) and Maggi showed us around Milan’s main attraction (during daylight). First we saw the main square in the centre of Milan, called Duomo as the Dome is the centre point there.

                          

After that we went to see the graphic painting of the last supper, which under normal circumstances has about 3 month waiting list... but as Jónas had some connections with the city council, we managed to check that out That was not the only thing Jónas managed to fix as we also got VIP tickets to see the rugby match between New Zealand (All Blacks) vs. Italy on San Siro... something which is not possible to describe with words.

                       

It obviously took us a while to recover as for some reason it took us about 2 hours to go a rout that normally would take about 20 mins (I presume). Even so, after that we went for a proper Italian apperitivo (buffet) by the river Navigli. The food there was amazing and our evening got even better as my Milanese friend from Copenhagen, Marta and her friend Letizia joined us. It’s always great to have true locals when travelling and after we had some special Iceland-made cocktails we went to a club that the girls recommended. There we danced all night long and I am not sure that the other locals were happy about us bringing in our pro-dancer Elli, who of course owned the dance floor That was without the one of the most amazing day of my life.

              

Even though the Saturday was so incredible, we also had a great last day in Milan as we went on the roof of the Dome and walked through the castle garden where some kind of activities were going on. Fantastic times, fantastic friends and fantastic end to an incredible weekend.

Ótrúlegt að maður finnur alltaf tíma til að setjast niður til að gera hluti eins og að blogga þegar maður á að vera að læra undir próf... en ég er víst að fara í próf á miðvikudag í accounting & governance. Ekki er laust við það að skólaleiðin skríði upp að manni á sama tíma þar sem ég er búin að vera standa í þessu í ansi langan tíma. En það er góða við að geta unnið með þessu að maður finnur jafnvægi til þess að njóta þeirrar nýju þekkingar sem maður fær með að glugga í bækurnar jafn óðum.

                                                            

Annars kom ég nýverið úr vinnuferð frá New York, sem ég var í 2 vikur, og var þetta mín fyrsta vinnuferð utan Hollands. Það fór ekkert á milli mála að þetta var sannkölluð borg borgana og hlakka ég til að koma við þar aftur á minni lífsleið,  þó frekar sem túristi þar sem mig hefði langað til að sjá margt betur en ég gerði. Það er þó ekki þar með sagt að ég hafi ekki gert neitt þar sem ég náði að kíkja í leikhús (Phantom of the opera) og á körfuboltaleik (Knicks vs Boston Celtics). Þó er líklegt að ég muni heimsækja þessa miklu borg á ný þar sem Barbel mín er líklegast að fara þangað í Febrúar í starfsnám hjá þýskum hönnuði og verður hún þar í nokkra mánuði.

Annars er næsti áfangastaður hjá mér Mílanóborg þann 13.Nóv þar sem við Bingó félagar sem erum staddir víðsvegar um evrópu ætlum að hittast hjá Magga og Írisi sem búa þar og læra. Mig hlakkar því hrikalega til og verður gaman að skralla með félögunum á ný þó svo að það vanti einn sterkan sem er staddur á klakanum.

        

It’s amazing how you always find time to do things like blogging when you are supposed to be studying for an exam... but I am going to take an exam in Accounting & Governance on Wednesday. I can’t deny that I am getting a bit tired off studying in general as I feel like I have been dealing with this forever. However, the good things about being working along you also find a certain balance to enjoy the new knowledge you gain from diving in the books.

I recently came back from a work trip to New York, where I was for 2 weeks, and was it my first work trip outside the Netherlands. There was no doubt that this truly was the city of all cities and I look forward to go there again one day, but I think I would prefer to go as a tourist as I wanted to see some things much better than I did. Nevertheless, I can’t say either that I didn’t do anything as I went to a Broadway shoe (Phantom of the opera) and to a basketball game (Knicks vs Boston Celtics). Who knows if I go sooner there again though as its pretty likely that Barbel will go there in February for a couple of months for an fashion industry internship.

My next place on my agenda is Milano on the 13th of November as me and other European based Bingó mates are going to visit Maggi and Íris, who live and study there. I can’t wait to see and party with the guys again and I am sure it will be legendary even though we will be one man short. 

                                                

Ég áttaði mig á því í morgunn að ég gleymdi að taka mánaðarbloggið mitt svo að þetta blogg tilheyrir því september mánuðinum. Þó svo að blogg séu að verða nokkuð útdauð þá finnst mér þó ekki tímabært að hætta að blogga þar sem þetta  fær mann líka til þess að hugsa til baka um það sem hefur verið í gangi uppá síðkastið, en tíminn virðist fljúga með hverjum deginum.

Jæja, (klassísk byrjun ) þá er ágústmánuðurinn senn á enda og óhætt að segja að hann sé búinn að vera góður mánuður enda voru batteríin vel endurnýjuð með að koma heim. Þó svo að ég get ekki sagt að sakni landsins sjálfs neitt gríðarlega mikið þá er óneitanlega alltaf söknuður að vera frá vinum og vandamönnum í langan tíma.  Ég var því gríðarlega ánægður með að hafa náð að sjá sem flesta heima en ekki skemmir heldur fyrir að margir af mínum bestu vinum séu að detta inn á meginlandið í þokkabót, svo það eru spennandi tímar framundan. Var ég meira svo heppinn að fá Haukinn í heimsókn um daginn og hlakka ég til að fá fleiri í heimsókn ásamt þvi að heimsækja fleiri í þokkabót



Annars fyrir utan góða heimdferð þennan mánuð þá markar mánuðurinn einnig góð tímamót þar sem í gær varði ég masters ritgerðina mína og fékk 7,5 fyrir. Það var gríðarlega mikill léttir enda taka lokaverkefni alltaf vel á mann andlega. Það var reyndar mjög skemmtileg einkunn þar sem ég er þá með slétta 7 í meðaleinkunn sem var einmitt eitt af mínum markmiðum þegar ég kom út. Þrátt fyrir það get ekki ennþá sagt að ég sé orðinn meistari þar sem ég á enn eftir að ná áhættustýringunni – svo að ég verð að bíða með að skjóta tappan af kampavíninu. Ég stefni þó á að klára það í næstu hrinu þar sem nú tekur við nýr master í endurskoðun og fjármálastýringu

Septembermánuður stefnir því í skemmtilegan mánuð og má segja að hann byrji vel þar sem elskan mín á afmæli þann fyrsta. Við náum þó ekki að verja miklum tíma saman þennan mánuð þar sem hún stefnir á ævintýri sjálf þennan mánuð til Tælands, Kambódíu og Laos, sem er hrikalega spennandi og vona ég að ferðin verði geggjuð J

En núna ætla ég að fara koma mér almennilega á lappir, skella mér janfvel í klippingu og fara svo að hitta nýju alþjóðanemendurna sem eru að fara detta inn hér í Nijmegen – Maður er orðinn svo local að maður er farinn að gæda er meira að segja þegar farinn að æfa: ...að hægri hönd má sjá....

Heyrumst

Now, as August month is coming to end it’s safe to say that it’s been a good and refreshing month as being home completely recharged my batteries. Even though I can’t say that I miss the country much, I can’t deny that it’s always a bit hard to be away family and friends for a long time. I was therefore ecstatic to be able see almost everybody. It’s also great that most of my best friends are coming over to the mainland so we will have some blasts together soon again. Actually Haukur came over the other day which was fantastic and I look forward to see more great people as well as come to visit them

Besides a good journey back home, it’s also safe to say that this month marks an end of a long milestone as I defended my thesis yesterday. It went great and I got a 7,5 which was a great relief as final papers always take a lot of time and energy. That was also quite a funny grade as now I have an average grade of 7 which was also one of my goals when I came here. Nevertheless, I cannot call myself a master yet as I still have to pass one course, Risk Management, so I am still chilling the Champagne My aim is to finish that in the next master round as I am going for another master in Accounting and Control

September seems therefore to be an exciting month, especially as it has a good starts since it will be my love´s birthday on the first. Unfortunately though, we won’t be able to spend too much time together this month as she is going for a great adventure to Thailand, Cambodia and Laos which will be without doubt awesome J

But now I am going get properly out of bed, even have a haircut and then I am off to meet the new internationals who are coming here to Nijmegen – I’m starting to become such a local here that I am starting to guide the place I think I even mastered the sentence: .... and on you right hand...

Talk to you soon

Þá er komið að því, ég er á leiðinni heim og það í 2 vikur.

                                                

Júlímánuður er annars búinn að fara vel með mig þrátt fyrir ýmiss konar stressheit þar sem ég kláraði nýlega starfsnámið mitt hjá Océ. Ástæðan fyrir stressheitin var aðallega þar sem ég þurfti að halda fyrirlestur fyrir framan helstu yfirmenn deildarinnar sem ég var hjá, en eins og með allt annað þá reddaðist það og allir voru sáttir  (að mínu mati). Þau voru einnig svo góðir að gefa mér 100 kg bók um 130 ára sögu fyrirtækisins og flotta leðurstílabók.

Þess fyrir utan þá er einnig búið að vera heilmikið um að vera hér í Nijmegen þar sem hin árlega 4 daga ganga var núna þessa helgi. 4 daga gangan eða 4 daagse eins og það er kallað hérna virkar þannig að þúsundir manna á öllum aldri ganga daglega 50, 40 eða 30 km um Nijmegen frá þriðjudegi til föstudags. Partyhöldin hefjast þó iðulega á sunnudeginum þannig að fyrir suma getur þetta líka verið annars konar þrautraun J

Af dýrlingagötunni er það að frétta að þó að nú er ég orðinn „Palli einn í heiminum“ á ný þar sem Bärbel kláraði ritgerðina sína og fluttist aftur til Kölnar. Hún er þó enn að pæla í sínum málum svo við sjáum hvað setur í framtíðinni. Ég mun þó alla vega vera áfram hér í Nijmegen í a.m.k. eitt ár þar sem þegar ég kem til baka frá klakanum þá tekur við ritgerðarskil og –vörn í lok ágúst. Síðan byrjar nýtt ævintýri þar sem ég byrja að vinna á ný fyrir Océ, í innri endurskoðenda deildinni ásamt því að ég mun líka byrja á mínum öðrum master í enduskoðun og fjármálastýringu.

                                                        

Spennandi tímar því framundan, en þó er ekki laust við það að mér dettur þetta lag í hug öðru hvoru (fyrir utan kannski byrjunina á laginu )

http://www.youtube.com/watch?v=xZbKHDPPrrc

Que Sera Sera Whatever will be will be, the future's not ours to see Que Sera Sera

Well the time is finally up, I’m going home for 2 weeks.

I can only say that July has been nice to me even though it has also been a bit stressful as well as I just finished my internship at Océ. The reason for my stress was mainly because I had to have a presentation on my last in front of some of the big managers within the department that I was working at. But as always, it went ok and I think everybody was happy. They were even so kind that they gave me a 100kg book about the company´s 130 years old history as well as a nice leather booklet.

                                                
Besides that, many things have been going on here in Nijmegen as the annual 4 day march was this weekend. The 4 day march or 4 daagse as the Dutch call it is about thousand people in all ages walking 50, 40 or 30 km per day around Nijmegen from Tuesday to Friday. The party in Nijmegen starts nevertheless on Sunday so some people also try to challenge themselves in a different matter J

From Sint Annastraat, the latest news is that I am all by myself again as Bärbel recently finished her thesis, so she moved back to Cologne. I will nevertheless remain here in Nijmegen for at least 1 year more as when I come back from Iceland I need to hand in and defend my thesis. Once that is done, I will start another adventure as I am starting a new job at Océ, in the internal auditing department along with taking another master program in Accounting and Control.

So exciting times ahead, but I can’t help thinking sometimes about this song (except for the beginning of it )

http://www.youtube.com/watch?v=xZbKHDPPrrc

Que Sera Sera Whatever will be will be, the future's not ours to see Que Sera Sera

Þá er komið að Júní blogginu enda  búið að vera nóg um að vera.

                                                    

Til að byrja með þá kom Gísli bróðir í heimsókn ásamt vini hans Jonna fyrstu helgina í Júni og pikkuðum við Bärbel drengina upp á flugvellinum í Eindhoven sem var ansi gaman þar sem ég tel mig þá hafa séð helstu borgir Hollands fyrir utan kannski Groningen (Nijmegen, Utrecht, Amsterdam, Rotterdam, Maastricht og Den Haag). Bärbel þurfti þó því miður að fara til Kölnar á laugardeginum en hún náði alla vega að að heilsa uppá drengina. Annars var laugardagsprógramið meira og minna grand tour um Nijmegen í bóngó blíðu þar sem við skelltum okkur ásamt Þórunni á beljuströndina og áttum eðal hollenskar lummur (aka poffatjes). Veðrið var heldur ekki í lakari kantinum heldur á Sunnudeginum þegar við þræddum Amsterdam undir leiðsögn Þórunnar sem er farinn að þekkja borgina ansi vel. Mikið stuð og ég hlakka til að fá fleiri heimsæklinga sem fyrst !!!

Annars er Júnímánuðurinn búinn að vera mér góður þar sem mér var nýlega boðið starf hjá Océ í innri endurskoðendadeildinni. Ég byrja þann 1 sept. og felur starfið í sér að fara yfir bókhald hjá svokölluðum „operating“ félögum Océ sem eru stödd víðsvegar um heiminn. Mig hlakkar mikið til og er ég nú að gera upp hugan hvort ég eigi að flytja mig nær höfuðstöðvunum í Venlo í september en þar sem það tekur mig 1:30 klst að fara frá Nijmegen til Venlo (sem er tæplega eins og að fara frá Reykjavík til Búðardals á hverjum degi). Ég ætla þó að pæla betur í því þar sem ég þarf að taka nokkra endurskoðenda kúrsa í Nijmegen með vinnunni.

                                                

Skólinn/starfsnámið hjá Océ gengur annars bara nokkuð vel og er ég nú að fara undirbúa mig að fara flytja verkefnið fyrir starfsfólkið hjá Océ um miðjan Júlí sem er rétt áður að starfsnámssamningurinn minn rennur út. Eftir það er planið að verða vitni að svokallað fjögura daga göngunni í Nijmegen (Vierdaagse van Nijmegen) sem er mikill alþjóðaviðburður. Því næst liggur leiðin heimáleið á klakan þar sem ég verð frá 31 júlí til 14.ágúst svo ég hlakka til að sjá sem flesta.

Að lokum má víst ekki gleyma að segja frá því að ég verð 25 ára á mánudaginn. Mér var hugsað til þess að ég hef óvart skapað hefð fyrir því að vera erlendis mínum upprunalega fæðingastað síðustu þrjú afmæli (23 Danmörk, 24 Þýskaland & 25 Holland). Ef ég á að segja alveg eins og er þá hef ég aldrei verið mikið fyrir að halda uppá afmælið en þó er alltaf gaman að fá kveðjur, svo endilega skjótið einni kveðju á mig ef þið hafið nennt að lesa blaðrið í mér hingað til

Takk og farið vel með ykkur

                                                    

I guess it’s time for my (minimum) monthly blog as things have been busy as usual J

To start with, my brother Gísli and his friend Jonni came over for a visit during the first week of June, so me and Bärbel picked them up from Eindhoven which was quite fun as I think I have then managed to see the main cities in the Netherlands besides perhaps Groningen (Nijmegen, Utrecht, Amsterdam, Rotterdam, Maastricht and Den Haag). Unfortunately Bärbel had to go on Saturday to Cologne because of her thesis but at least she managed to see the guys. The Saturday program was nevertheless fun though as we went, with Þórunn as well, to the cow beach and ate some Dutch poffetjes. The weather was really nice and it stayed like that as well the day after when we decided to go Amsterdam. We had great fun and I look forward for more visits as soon as possible!!!

I must say that June has treated me pretty well as recently I was offered a position within the internal auditing department at Océ from the 1st of September. The job involves auditing the operating companies of Océ so I will be travelling quite much around the world. I am looking very much forward to start and I am currently thinking if I should perhaps move closer to the Headquarters in Venlo as it takes me 1 and half hour to travel from Nijmegen to Venlo. I am though just still considering it as I will also have to take some accounting courses in Nijmegen as well.

The internship at Océ is going well (in my opinion J )as I am currently starting to work on my presentation of my assignment in front of the staff at Océ, which should be in mid July before my contract expires. After that I plan to witness the socalled four day march in Nijmegen (Vierdaagse van Nijmegen) which is apparently a huge international event. Then I am off to Iceland from 31.July-14.August so I look forward to everybody back home.

                                                    

Finally I guess I should mention that my 25th birthday is coming up on Monday. I was just thinking about it earlier that I have been abroad from my birthplace for the last three birthdays (23 Denmark, 24 Germany & 25 The Netherlands). To be honest, I have never really been up for big celebrations during that time but if you managed to read my over-enthusiastic monolog I would appreciate a little message from you

Thanks and take care

http://www.youtube.com/watch?v=WRbsz1Ha7Zo

Nýlega var mánuður síðan ég byrjaði hjá Océ og gengur allt bara þokkalega þó svo að það sé dálítið skrítið að vera stússast í Masters ritgerðinni á sama tíma. Ég fer þó á fund með leiðbeinanda mínum þann 2.júní svo vonandi er allt á góðum farvegi.  Skrítnasta við mastersritgerðarvinnuna er þó að ég er stöðugt að bera það sama Bachellorritgerðarvinnnuna sem ég gerði með Fríðu. Er óhætt að segja að ég sakni þess helst að geta rætt vinnsluna stöðugt í stað þess að bíða eftir fundi mánaðarlega auk þess sem ég er stöðugt að gera mér grein fyrir hversu góður leiðbeinandi Axel Hall var. Það að leiðbeinandinn hér er kallaður supervisor gerir strax gæfumuninn en vonandi verður mastersritðgerðin í svipuðum gæðaflokki og bachelorsritgerðin.

                                                        

Fyrir utan ritgerðarvinnsluna þá hefur annar þáttur líka komið mér ansi á óvart og er það dýralífið sem ég hef tekið eftir á leiðinni í vinnuna. Málið er að ég vakna kl 6 og tek rútuna frá Nijmegen til Venlo í kringum 7 og átti ég því erfitt í fyrstu að gera greinarmun á hvort að þetta væri draumur eða veruleiki þegar rútan keyrði fram hjá strútagarði og svo nokkru síðar garði sem voru með lifandi flamengo fugla ( ég hélt í fyrstu að þeir væru úr plasti). Ég ákvað því að stökkva útúr rútunni í gær og taka myndir af þessu öllu saman (sjá fyrir neðan enska textan) með nýju myndavélinni minni sem Ruud seldi mér nýlega fyrir litlar 10€.

                                                        

Annars er lífið ég Nijmegen búið að vera mjög áhugavert líka þar sem við Bärbel skelltum okkur á óvænta tónleika hjá Milow sem haldnir voru á hátíð í háskólanum og var því nóg að sýna skólaskirteinið. Fyrir þá sem ekki þekkja til hans þá er hann belgískur trúbador og er þekktastur fyrir cover á laginu Ayo Technology (http://www.youtube.com/watch?v=DE9IchvpOPk).

                            

Næst á dagskrá er það svo að Gísli bróðir og Jonni vinur hans ætla að skella sér yfir í helgarferð um mánaðarmótin og ætla ég að rúlla með þeim um Niðurlöndin. Þórunni mun líklegast skella sér með okkur en hún er víst nýlega búin að skipta um lögheimili í Trektinni  svo að það er að sjálfsögðu á dagskránni að sjá tímabundna heimili hennar og Sólar.

Now its about a month since I started at Océ and everything is going well even though its a bit strange working on my master thesis at the same time. I have an apointment with my supervisor though on the 2th of June which I hope will go good. The strangest thing about being writing my thesis at the moment is that I am constantly comparing it to my bachelor thesis which I did with Fríða. I must say that I miss a bit the possibility to discuss regularly the progress with someone as well as  I am realising more and more how good of an instructor Axel Hall was. The fact that the instrotor here is called a supervisor tells a lot about the situation but I hope that the masterthesis will have the same quality as the Bachelot thesis.

                                                    

Besides those issues there are also other factors that I have found a bit strange recently and that is the wildlife which I have been experiencing on my way to work. My usual morning routine is that I wake up around 6 and then take the bus from Nijmegen to Venlo around 7. Therefore I was really sure if it was a dream or a reality when the bus passed by an ostrich farm and a garden with live flamingi birds ( first I thought they were made out of plastic). I decided therefore yesterday to jump of the bus and take some pictures with my new camera that I bought from Ruud recently for little 10€ (the pictures are below) .

Life in Nijmegen has actually also been very interesting as me and Bärbel went to a free Milow concert recently which were at my Uni, so I only needed to show my Uni ID. For those who dont know him, he is a Belgian guitar artist which is most famous for the cover song of Ayo Technology (http://www.youtube.com/watch?v=DE9IchvpOPk).

                        

Next on the schedule is then that my brother Gísli and his friend Jonni are going to come for a weekend visit in the beginning of June  so I am going to take them around the Netherlands probably with my cousin Þórunn. She moved recently to a new flat in Utrecht so its also on schedule to check that out.

Jæja þá er maí mánuðurinn kominn á fullt og nóg að frétta J prófin búin og fóru þau misvel þar sem ég neyðist til að endurtaka áhættustýringuna þann 22.júní sem er dálítill bömmer en maður verður að taka því. Ég er náði þó fjármálahagfræðinni svo að vonandi verður endurtektin í áhættustýringunni mitt síðasta próf sem ég þarf þreyta á háskólastigi.

                                                

Fyrir utan það þá er ég búinn að vera þrjár vikur hjá Océ og gengur það bara ágætlega. Ég er alla vega farinn að þekkja fyrirtækið ansi vel ásamt því að verkefnið mitt er orðið ansi skýrt og fer það vel með mastersritgerðarsmíðinni þar sem vinnan er stór hluti af ritgerðinni. Ég deili skrifstofu með 2 fínum náungum Taco og Ricardo og það er góður andi á milli okkar svo að ég hef góða tilfinningu með framhaldið.

Varðandi sambúðina á Dýrlingagötunni þá fer vel um okkur Bärbel en hún skrapp til Köln þessa helgi til að hitta ritgerðarleiðbeinanda sinn ásamt því að heilsa uppá vini sína þar. Þess fyrir utan er hún búin að vera hér síðustu þrjár vikur og er því undarlegt að vera einn heima yfir helgina. Annars fórum við saman til Amsterdam síðustu helgi til að fagna drottningardeginum ásamt vinafólki okkar. Við skemmtum okkur vel en eins og fram kom í fréttum þá var gleðinni slútað eftir það sem gerðist í Apeldoorn þar sem margir slösuðust.

                                                    

Annars er búið að vera ágætis líf hér á Dýrlingagötunni þar sem við fengum nýlega skemmtilega heimsókn frá Lúxus familíunni og ömmu og afa. Það var alveg frábært og fengum við fínasta veður til að kíkja á markaðinn og mini húsdýragarðinn sem er hér í Nijmegen. Bärbel sýndi einnig fínustu húsfrúartækni og bakaði köku í liðið sem ég sá ekki betur en að hafa smakkast vel, alla vega át ég það með bestu list eins og flest annað sem er í kökuformi.. Svo vorum við Gísli bróðir að prätta saman á msninu í dag og á ég von á að hann og Jonni vinur hans droppi við um mánaðarmótin í helgarheimsókn, svo að það er mikil tilhlökkun til að sjá þá félaga og sýna þeim Niðurlöndin.

En  jæja ég ætla að fara að taka mig til núna þar sem ég ætla að heilsa uppá fyrrverandi skólasystur mínar þær Irinu og Juliu niðri í bæ en málið er að við erum búin í öllum tímum svo að það er bara ritgerðarvinna eftir. Það er pínu sorglegt þó þar sem margir af erlendu nemunum sneru heim til sín eftir það til að vinna í ritgerðinni þar og þar á meðal voru þeir Bogdan og Csanad sem voru með mér í bekk. Þeir munu þó snúa aftur til að verja ritgerðina ásamt þvi að heilsa uppá leiðbeinendurna sína svo ég hlakka til að sjá þá aftur þegar að þar að kemur.

                                                    

I guess May is already here and there are many news J the exams are over but unfortunately they didn’t all go well as I have to do a resit in Risk Management on 22 of June which is a bit of a bummer but I guess I will just have to deal with that. I nevertheless managed to succeed in my advance financial economics so Risk Management will hopefully be my last exams at a university level.

Besides that I have now been at Océ for 3 weeks now and things are going well. I have at least gotten to know the company pretty well by now and my assignment seems very clear to me at the moment which is great as it is also a part of my final thesis. I share an office with two nice guys Ricardo and Taco and the atmosphere is good so far so I am optimistic about the future.

                                                        

At Sint Annas things are also been good and Bärbel has been living here now  for straight 3 weeks so it’s a bit weird now being by myself here for the weekend as she went to Cologne to meet up with her thesis instructor as well as meeting up with her friends. Last week we actually went together with friends to Amsterdam to celebrate Queens day. We had a good time but the schedule was however shortened because of the news from Apeldoorn where many people got injured and some lost there life’s.

But life has been pretty nice here at the Saints Street and we have also had some guests coming over as the Luxemburg family and my grandparents came for a visit the other week. That was really great and the weather was really nice and we showed them the markets and the mini-zoo we have at one park here in Nijmegen. Bärbel also revealed some her great housewife skills as she baked a really nice cake which I believe everybody liked, I at least loved it as many other things that are in a cookie form...

                                                

 Then today I also had a chat my little brother J and he and his friend Jonni are going to come over for a visit in the end of the month, so I am looking forward to see those guys and show them around the Netherlands.

                            

But now I guess I have to get ready as I am going to for drinks with two of my ex colleagues from school, Irina and Julia but the thing is that we don’t have any classes anymore so we don’t see each other as often. It’s a bit sad though as many of the international students went back home to work on their thesis there like two other of our colleagues, Bogdan and Csanad. On the other hand they will return again to defend there thesis and then I am sure we will have a great time all together again.

                                                

                                                    

Það þarf auðvitað ekki að spyrja að því, að ég var ofdekraður útí gegn eins og vaninn er á þegar ég skrepp yfir í mýrina Reyndar sáum við meira að segja nokkra páskaunga svamla í síkinni sem var ansi skemmtilegt. Við ákváðum þó að leyfa þeim að svamla áfram og snæddum í staðinn smyglvarninginn í góðra manna hópi um kvöldið sem Þórunn matreiddi af stakri snilld.

Eftir það fór ég aftur í próflestur í Áhættustýringu og fjármálahagfræði. Áhættustýringin var þetta hefðbundna reikningstúss ásamt því að greina kreppuna ógurlegu sem má sjá myndrænt hér: http://www.youtube.com/watch?v=Q0zEXdDO5JU&feature=related

                                                    
Fjármálahagfræðin var líka með nokkru skemmtilegu sniði þar sem bókin sem var notast við bókina “Ascent of Money” sem Niall Ferguson professor við Harvard skrifaði og gerði seríu við http://www.economicpopulist.org/?q=content/friday-movie-night-ascent-money-edition mæli hiklaust með þessu ef þið hafið áhuga á hagfræði, fjármálum eða sögu. Ég alla vega skemmti mér heilmikið við að fræðast um uppruna skuldabréfa, hlutabréfa, fyrstu markaðsbóluna, og uppruna peninga…

Næst á dagskrá er svo að byrja starfsnámið mitt í Océ kl 9 á mánudaginn og hlakkar mig mikið til. Svo var ég að heyra frá Kristjáni á facebook nýlega að ég gæti átt von á heimsókn frá Lúxurunum í fylgd með ömmu og afa sem verður geggjað

Þangað til næst

Palli sem “flýtur á meðan ekki sekkur”…

 Hi, sorry about the late blogging but I have been studying for exams for the last week as well as Bärbel has still been moving in to the Saint streets. Nevertheless I did manage to go over to Utrecht where the Easter bunny and lamb smuggler Stefanía was visiting.

It is needless to say, but I was spoiled as usual when I pop over to the swamp We actually saw some Easter ducklings swimming in the dyke around Þórunn´s place. We decided though not to have them for dinner and went for the smugglers good instead which Þórunn cooked splendidly and served for me and Stefanía along with a great company of people

                                                            

After that glory I went back home to prepare for my exams in risk management and advanced financial economics. Risk management was as expected loaded with calculations as well as we went over the crises which can be seen visually here http://www.youtube.com/watch?v=Q0zEXdDO5JU&feature=related

Advanced financial economics was also pretty cool as the teacher used the book “Ascent of Money” by Niall Ferguson professor at Harvard who also made a series of it http://www.economicpopulist.org/?q=content/friday-movie-night-ascent-money-edition . I sincerely recommend it if you are interested in economics, finance or history. I at least hade great fun and learned quite a lot by reading it as its about the origin of money as well as the bond and stock market  and etc.

                                                        

The next thing on my schedule is to start my internship at Océ on Monday morning at 9 which I am really looking forward to take on. I also heard recently from Kristján so I might get some visitors from Luxembourgh with my grandparents as their entourage which is going to be great

Until next time

Palli “who floats while he doesn’t sinks” …

Þá er maður kominn til Evrópu á ný eftir vel heppnaða ferð til Dayton, Ohio og Chicago þrátt fyrir að hafa verið með kvef og stíflað nef fyrstu dagana. Fyrir þá sem ekki vita þá fór ég til Bandaríkjana á fjárfestingaráðstefnu  (http://www.rise.udayton.edu/) fyrir hönd skólans mín hér í Hollandi ásamt einum öðrum skólabróðir mínum Ruud Weijnen.

                                                    

Við hófum ferðina í Amsterdam þar sem við áttum flug til Washington DC og þaðan síðan til Dayton og held ég að ferðalagið hafi verið um 12-13 tímar í heildina. Sá tími var tiltölulega fljótur að líða þrátt fyrir að ég skiptist á að hnerra og snýta mér í kór við grátur smábarnana sem voru staðsett á okkar svæði.  Ég veit ekki hvað það er en ég virðist alltaf vera settur við innan við meter radíus við hliðina á smábörnum eða önnur óargadýr í flugvélum... Alla vega við komumst heilir af húfi á hótelið okkar í Dayton sem heldur betur bæti upp fyrir flugferðina þar sem við vorum settir á forstjórahæðina ( eins og við Ruud kölluðum hana), en málið var að það var aðeins hægt að komast þangað ef maður var með lykil að herbergi þar. Eftir að hafa notið þess að spóka okkur um hótelið og eina pítsu skelltum við okkur í sund og sauna sem ég held að hafa lagað kvefið mitt ásamt nefspreyi.

Það var kannski eins gott því daginn eftir þurfti ég að vera uppá sviði fyrir framan um það bil 2500-3000 manns til þess að koma með spurningu fyrir svokallað lykilræðumenn sem voru að tala um alþjóðlegar fjárfestingarmál og tækifæri. Ræðumennirnir sem voru uppá sviði  með mér voru þeir Thomas D. Gallagher, Georg Kell, Dr. Robert D. McTeer, Jr og Durmus Yilmaz ( sem er reyndar seðlabankastjóri Tyrklands). Spurningin sem ég varpaði fjallaði um hinn svokallaða „Green New Deal“ sem svipar til Roosevelt´s „New Deal“ nema með auknum áherslum á umhverfismál og langaði mig að vita hversu alvarlega slíkar áherslur séu teknar til greina eða hvort þau séu þar bara til punts. Spurninguna var vel tekið þar sem ræðumennirnir vildu ólmir svara spurningunni eftir umræðustjórnandinn Dr. Bob Froehlich reyndi að koma að næstu spurningu, en eftir að ég og tveir aðrir nemar frá öðrum skólum voru búnir að spyrja okkar spurningar var fólki úr salnum boðið að spyrja sem virtist ansi vinsælt. Þetta var virkilega skemmtileg og stressandi reynsla sem vonandi á eftir að nýtast seinna meir.

Daginn eftir fórum við Ruud síðan á nokkra smærri fyrirlestra í sitt hvorru lagi um ýmiss  fjárfestarmál. Eitt sló mig þó og það var þegar ég fór á siðferðisfyrirlestur um seinni partinn en þar ákvað ræðukonan að sýna lógo af ósiðferðislegum félögum í heiminum og blasti Kaupthing þar við sjónir allt í einu. Það var einnig minnst á Ísland á einum lykilræðumanna fyrirlestrinum þegar ein stúlka frá Birmingham spurði Richard W. Fisher hvort Bandaríkin væru að stefna á sama veg og Ísland. Hann sagði reyndar eftir ágætisspjall að svo væri ekki.

                                                    

Eftir fyrirlestrana og verkefnatímana hittum við fyrir nokkra Hollendinga sem voru að læra í Dayton ásamt því að við hittum fyrir mann að nafni Dennis Marx sem er víst ástæðan fyrir að við Ruud fengum tækifæri að koma hingað. Hann er mikill fróðleiksmoli og var svo vinsamlegur að bjóða okkur út að borða ásamt því að keyra okkur til Chicago (þar sem hann á einnig heima).

Eftir um 5 klst akstur á laugardeginum mættum við á Blake Hotel sem er við Dearborn street og Congress street í hjarta Chicago. Það kom okkur í raun dálítið á óvart hversu glæsilegt hótelið var og hversu vel staðsett það var  þar sem við borguðum ekki mikið fyrir herbergið í sjálfu sér. Chicago er annars glæsileg stórborg með mörgum himinháum skýjakljúfrum og var því margt að sjá. Við skelltum okkur meðal annars á blúsklúbb og klúbb sem heitir Level sem er staðsettur á partýgötunni Rush street. Við tókum það einnig rólega og fengum okkur tvisvar drykk á hæsta bar  í Chicago (96 hæð) í Hancock turninum ( bæði að degi til og um kvöldið til að sjá öll ljósin) ásamt því að skella okkur í bíó á Imax bíóinu við Navy Pier.

                                                        

Þegar öllu þessu var lokið ásamt hinu hefðbundna túristaflakki þá fórum við heimáleið frá stærsta flugvelli veraldar O´Hare flugvellinum þar sem Obama var víst að fara frá til að komast á G20 fundinn í London. Alla vega þá er ég nú kominn heim og er búinn að stilla líkamsklukkuna á hollenska tíman á ný. Að lokum er óhætt að segja frá því að Bärbel er flutt inn til mín á Dýrlingagötuna og förum við núna reglulega á bókasafnið saman þar sem hún er að stússast í mastersritgerðinni sinni á meðan  prófin eru að fara koma hjá mér.  

Þangað til næst

Ps: Ég ætla að reyna að skella inn smá myndum fljótlega fyrir þá sem eru ekki með facebook

Well now I am back in Europe again after a successful trip to Dayton, Ohio and Chicago even though I had a pretty bad cold and a blocked nose the first days. For those who don’t know I went to the US for an investment conference (http://www.rise.udayton.edu/)on on behalf of my school here in the Netherlands along with my colleague Ruud Weijnen

We started our trip in Amsterdam as we had a flight to Washington DC and from there to Dayton Ohio, which took us approx. 12-13 hours all in all. The time flew actually pretty quickly compared to that I was sneezing and blowing my nose along with screaming children who were located quite close to us. I don’t know what it is but these kids always seem to be next to me during long hour flights... Anyway we managed to get to our hotel safe and sound which made up for the flight as we were on the „executive floor“ ( as me and Ruud called it), but the thing was that you could only access it in the elevator if you had your key with you. After settling down and having a pizza we went to for a swim and to the sauna which cured my cold a bit as well as the nasal spray which I bought at the hotel.

                                                            

I am glad it did as the day after I had to be on stage in front of around 2500-3000 people to come up with a question for the so called keynote speakers who were discussing Global investment issues and opportunities. The keynote speakers that were on stage with me were Thomas D. Gallagher, Georg Kell, Dr. Robert D. McTeer, Jr and Durmus Yilmaz (the governor of the Turkish central bank). My question referred to the so called “Green New Deal” which is similar to Roosevelt´s “New Deal” but with emphasis on the environment, I wanted to know whether such stimuli package is effective or just idealistic. The question was well taken as two of the speakers wanted to continue answering it after the moderator Dr. Bob Froehlich tried to go to the next question, but after my question and a question from one US student and one Indian student the audience were allowed to post some questions. This was quite a fun and stressful experience which I hope I will benefit from in the long term.

The day after that I and Ruud went separately to some lectures and workshops regarding investments. One thing surprised me though and that was at a ethics workshop where the lecturer put up logos of firms that were considered unethical companies around the world and all the sudden I saw the logo of Kaupthing bank in Iceland. Iceland was actually also mentioned once by one student from Birmingham during the keynote speaker session with Richard W. Fisher as she asked if the USA was heading the same route. He answered that it was not going that direction.

After the lectures and the workshops we met up with some of the Dutch students who were studying in Dayton along with Dennis Marx who was the main source that we got the opportunity to go to the conference. He is a really interesting person and was generous enough to take us all out for dinner as well us driving me and Ruud to Chicago (where he also lives)

After about 5 hours drive on Saturday we arrived at the Blake hotel which is located in the heart of Chicago on Dearborn and Congress Street. We were actually surprised how luxurious and well located it was as we didn’t pay that much for it. Besides that Chicago truly is a fantastic city with huge skyscrapers where there is a lot to see. We went to a blues club there as well as a club on Rush Street called Level. We also took it easy by having twice drinks at the highest bar in Chicago ( 96 floor) at the Hancock tower ( during the day and the evening to see the lights)as well as checking out a movie at the Imax theatre at the Navy Pier.   

                                                        

After all that and some other touristy things we flew home from the largest airport in the world, the O´Hare airport where apparently Obama was also going from to attend the G20 meeting in London. Anyway I am back and I have managed to turn my body clock to Dutch time again. Bärbel has also settled down here at Sint Annas so we go now regularly to the library as she is working on here master thesis and I have exams coming up soon

Until next time

Ps: I will try to put some pictures for those who don’t have facebook

Jæja þá er heimsborgarinn mættur aftur á Dýrlingagötuna þar sem verið er að gera við eldhúsinnréttingu leigjendana og sagði Hans mér nýlega að það verður rafmagns- og gaslaust á laugardaginn. Hann var þó svo elskulegur kallinn að gefa mér rauðvínsflösku fyrir vandræðin. Er því stefnan tekinn á heimsókn til Trektar um helgina þar sem þar á einnig að vera salsaparty og fleira stuð. Bärbel er enn í Köln þar sem hún þarf að ganga frá ýmsum skólamálum.
                                               

Ferðalagið var annars frábært bæði í Köln og London, æðislegt að fá tækifæri til að hitta frábæra vini sem maður sá rétt fyrir jól og líka þá sem maður sá síðast fyrir um 10 árum síðan. Takk enn og aftur fyrir okkur Jónas og Laura fyrir gestrisnina og félagsskapinn. Það þarf svo varla að minnast á það hversu dásamlegt það var að sjá Erlu systur og Binna í kotinu þeirra í Sidcup sem fer augljóslega vel um þau.

 Annars af öllum lausu endunum frá síðasta bloggi er það að frétta að ég fékk aldrei að vita hvað ég fékk fyrir ritgerðina mína heldur var bara heildareinkunnin með prófinu =6 sem var dálítil vonbrigði en samt gleði þar sem að síðasta önn er sigruð með því að hafa náð öllum fögunum. Ég er síðan í næstu viku að fara ræða við Océ ásamt leiðbeinanda mínum um endanlegt efni MSc ritgerðarinnar. Ég mun líklegast byrja að vinna hjá Océ  20.apríl og verð að öllum líkindum til 20.júlí.

                                                        

Af ræktarmálum er ég búinn að fara tvisvar þannig að sálfræðin er að kikka inn, reyndar gleymdi í ég bol um daginn og þurfti að hlaupa um í peysunni minni í staðinn. Það var svo sem allt í lagi en að vera ber að ofan undir úlpunni á leiðinni heim virkaði pínu perralegt.

Að lokum er óhætt að segja frá því að USA ferðin er frágengin og er ég opinberlega á leið til USA í fyrsta skiptið í lok mars. Í tilefni á því verð ég að deila með ykkur einni spurningu sem ég þurfti að svara til að fá ferðaheimild, það er varla hægt annað en að brosa:

Hefur þú einhvern tíman verið eða ert þú núna í tengslum við skemmdarverk eða njósnir;  tekið þátt í hryðjuverkastarfsemi: þjóðarmorðum; eða tókstu þátt á einhvern hátt í ofsóknum tengdum við nasista Þýskalands eða bandamenn þeirra milli 1933 og 1945?...uh nei ekki svo að ég muni

            

Ps: Ég hendi svo nokkrum myndum hérna fljótlega

Well, the traveller is back on his Saint Street where the landlord’s kitchen interior is being fixed so I have been informed by Hans that there won’t be any electricity or gas on Saturday. He was nevertheless so generous to give me a bottle of red wine for the troubles. My plan is therefore to use the opportunity to go to Utrecht for the weekend and attend a salsa party and other fun stuff. Bärbel is on the other hand still in Cologne as she is busy with school stuff at the moment.

Our travels in Cologne and London were fantastic, so amazing to get the chance to visit great friends both which I saw just before Christmas and then other I haven’t since about 10 years ago. Thanks again so much Jónas and Laura for your hospitality and companion. It is also barely not necessary to mention how wonderful it was to see Erla sister and Binni at their place in Sidcup which is obviously taking good care of them.

About the loose ends from last blog I can tell you that I received my last overall grade of 6 which was a bit disappointing but nevertheless a passing grade which was the most important thing. Next week I am heading to Océ with my thesis supervisor to talk about my thesis subject. I will most likely start working there 20.april and be there until 20.july.

Regarding the gym, I have already been twice since I am back, so I guess the psychology is kicking in, I did forget a t-shirt the other day though which meant I ran in my sweater instead. That fact was ok but cycling back topless under my jacket was a bit perverted I got to say.

                                                        

Finally I am happy to say that I have done all my USA arrangements so I am officially on my way to the States for the first time in the end of March. Therefore I simply just have to share with you one of the questions I had to answer in order to get in the country, it’s hard not to smile:

Have you ever been or are you involved in violent acts or undercover intelligent; been involved in terrorists acts; Mass murdering; did you participate in any way in the Nazi regime in the years between 1933 and 1945?... uh not that I know of

Ps: I will put some more photos here soon

                                                

Hæhæ, nú er miðnætti hérna í Nijmegen og allt í einu fannst mér tími til að henda inn bloggi. Málið er að ég hef verið að spara það hingað til þar sem allt virðist ennþá  vera í biðstöðu. Fyrir vikið ætla ég því aðeins að hafa þetta í styttra lagi og stilla þessu bloggi upp í punktaformi eins og efnisyfirirlit á tímariti sem maður gluggar í á meðan maður bíður á hárgreiðslustofu eða hjá tannlækninum.

·         Ég er kominn með vilyrði fyrir starfsnámi hjá Océ og mun líklegast gera mastersritgerðina í samvinnu við fjármáladeildina hjá þeim, en á þó ennþá eftir að fara yfir samningsatriði.

·         Var valinn ásamt öðrum Hollendingi, Ruud Weijnen til þess að fara á fjármálaráðstefnu í Ohio fyrir hönd Radboud háskólans en við erum ennþá að plana ferðatillögun sem verður að öllum líkindum í lok mars.

·         Er á leið á Karneval á fimmtudaginn í Köln, en ég mun vonandi sýna ykkur myndir af búningunum okkar Bärbel hér á blogginu... svo bíðið spennt

·         Við Bärbel erum á leið til London í lok febrúar til að hitta vini og vandamenn, gistum hjá Jónasi of Lauru frá fimmtudegi til laugardags og verðum svo hjá Erlu og Binna á Sunnudeginum. Það er ekkert planað samt sem áður en við erum þó búinn að fjárfesta í Loonly planet bók þannig að þetta verður bókað stuð. Líklegast mun ég hitta gamlan félaga sem ég hef ekki séð í áratug.

·         Þegar við komum heim þá stefnum við Bärbel á að hún flytji inn til mín á dýrlingagötuna, þó á ég ennþá eftir að ræða við Hans og Betu hvernig staðið verður að lyklamálum og þvottamálum, en þetta er í vinnslu. Mér hlakkar alla vega mikið til að fá elskuna í hús.

·         Ég er ennþá að bíða eftir síðustu einkunninni minni á síðustu önn en hún átti að koma inn á föstudaginn, ferlegt að láta mann bíða sérstaklega þar sem ritgerðin fjallaði um krónumálin heima á Fróni.

·         Síðast og ekki síst þá er ég ennþá að bíða eftir að ég komi mér á fullu aftur í ræktina, eftir að ég hætti í morgunnvinnunni þá hef ég verið alltof latur. En vonandi kippist þetta aftur í liðinn með smá sálfræði.

Nú ætla ég í háttinn, hver veit nema morgunndagurinn geymi einhverjar vísbendingar um hvað framtíðin ber í skauti sér.

Hi, its midnight here in Nijmegen and all the sudden I felt the rush to throw in a blog. The thing is that I have been saving it as everything seems to be on standby at the moment. Therefore I have decided to keep it short and structured in bullets as it would look like a table of content in a magasine that is lying in a waiting room at the dentist or the hairstylist.

·         I have allready been accepted as an intern at Océ and I will most likelly write my masters thesis in collaboration with their finance division, nevertheless I am still waiting to go over and sign a contract.

·         I was recently chosen along with a Dutch colleague, Ruud Weijnen to attend an investment conference in Dayton, Ohio on behalf of Radboud University, nevertheless we are still planning the trip together which will be in the end of March.

·         I am going to the Carneval in Cologne og Thursday, nevertheless I wont tell you what my costume or Bärbel costume will be so stay tuned for some pictures later on..

·         Me and Bärbel are off to London in the end of February to see friends and family, we will stay with Jónas and Laura from Thursday to Saturday and with Erla and Binni on Sunday. Nevertheless nothing has been officially planned but we have invested in a Loonly planet book  and I hope I will see an old friend that I havent seen in a decade.

·         When we come back from London we are planning to start living together on the Saint street. Nevertheless I still havent talked things over yet with Hans and Lisbeth about loundry and key issues. I will get around to it tomorow probably though. I am looking forward to finally have my little wife here with me.

·         I am still waiting for my last grade from last semester which was nevertheless supposed to be in on Friday. I am really interested to know what he thought about my essay regarding the Króna issues back home.

·         Last but not least I am still waiting for my motivation for going to the gym kicks in again as I havent been as activ since I quite my morning job. Nevertheless I am sure that will kick in as soon I start using more effective psychology on myself.

Now its time to go to bed, who knows what the future holds tomorow morning.