Það er að nálgast miðnætti og ég hlusta á róandi píanó tóna úr Amelie myndinni. Herbergið er í rúi og stúi þar sem það er búið að vera koma fyrir nýjum gluggum í herberginu hjá mér  fyrir veturinn auk þess sem að ég heyri minna í söngelsku fyllibyttunum sem hjóla hér um síðla nætur.

Það er búið að vera nóg um að vera síðan síðasta blogg og má þá helst nefna að ég hef lokið mastersnámi mínu hér í Nijmegen þar sem ég varði mína seinni mastersritgerð þann 1. Nóv. Það er óhætt að segja að þetta sé búinn að vera áhugaverður sem og átakanlegur tími. Ég er líka feginn að mér tókst að sameina seinni masterinn með vinnunni og var það vissulega lærdómsríkur ferill.

Ferðalögin í vinnunni hafa líka verið nokkur þennan mánuðinn þar sem ég fór til Noregs í byrjun mánaðarins sem var áhugavert fyrir það helst að það greip mig undarleg heimþrá að vera þar. Ástæðan fyrir því er líklega vegna þess að þeir eru ekki kallaðir frændur okkar íslendinga fyrir ekki neitt auk þess sem að skandinavíski lífstíllinn vakti upp hugsanir um eyjuna handan hafsins. Mér tókst þó ekki njóta ferðarinar til botns þar sem hálsinn á mér er búinn að vera stríða mér og virðist lyfjagjöfin ekki hafa verið að gera sig heldur, svo ég stefni á að heimsækja doksa á ný við tækifæri í viknunni.

Hin vinnuferðin var til Mílanóborg sem ég er farinn að þekkja skuggalega vel þar sem þetta var mín þriðja heimsókn þangað. Þessi ferð var þó frábrugðin fyrir það leyti að ég og vinnufélagi minn skelltum okkur á Óperu í mekka óperuheimsins, Scala, sem var ógleymanleg upplifun.

Næst á döfinni er meiri viðvera í Hollandi þar til ég fer til Noregs á ný í Desember, rétt áður en ég fer heim yfir jólin.

It’s almost midnight and I am listening to the relaxing piano tunes from the Amelie movie. My room is upside down at the moment as I recently got new windows for the winter, which should also silence the drunken songbirds that cycle regularly around here during night-time.

It’s safe to say that there has been a lot going on since my last blog, especially most recently as I finally finished my master’s process on the 1.Nov. It has most certainly been an interesting time as well as challenging. I am also really glad that I managed to do it with work, which tough me quite a lot.

Work trips this month have also been a few as I started out going to Norway in the beginning of the month, which was peculiar as I got a little homesick being there. I guess that could relate to the saying that the Norwegian are the cousins of the Icelandic nation, so the Scandinavian lifestyle made my mind wonder about the island across the ocean. I nevertheless did not manage to fully enjoy my trip there as I have been having a really bad throat ache ever since and the painkillers that the doc gave me haven’t been helping either. So I guess I need to pay the doc another visit this week.

The other work trip was to Milano, which I am starting know by heart by now as this was my third time over there. This trip was nevertheless different as my colleague and I decided to see an opera in the Mecca of Opera houses, Scala, which was priceless and unforgettable.

Next thing on my agenda is staying mainly here in the Netherlands and then head back to Norway in December before going home for Christmas.

September has been an interesting month, especially as I went to France this time for work. Usually I really like going abroad for work and the trips usually go without any much issues, but this trip was a bit special.

To begin with the trip started with me realizing half way through my cab ride to Dusseldorf airport that I had forgotten my only suit at home, which meant that the cab needed to drive like a formula1 driver so I managed to be on time at the airport – which worked as I was there 15 min before the checkin closing. That wasn’t all though as on Tuesday morning (8AM), I decided to bend over to grab my camera while hearing a ripping sound at the same time...which was, yes, my only suit-pants.

At that point, I think about 1000 thoughts went through my mind on what the hell I should do. So eventually I decided to act as nothing had happened in order to see if my colleagues would realize anything, which they didnt. So next thing on my plan was to survive the day in order to go to the first store I would see in order to hunt new pants, which worked .... but when arriving to one of Europe’s biggest malls, Lafayette, I also realized that it is also the most expensive mall with the cheapest suits around 500€.

So Plan B was then put into action, which meant that I was going to sow the damn thing... which went fine until I ran out of the black thread and leaving me with a choice of  light brown, white or yellow ( that was btw. the only sewing kit that the hotel guy found)... then for some miraculous reason and death-search in my bag, I managed to find a needle and a Black thread in my bag, which I bought a year ago to mend a jacket and jeans that I had. The week was therefore covered (literally) and I bought a new suit as soon as I got to the Netherlands.

The week was also quite hard on another colleague on mine as he needed to return to the Netherlands after two days as he had such a bad backache. Beside all that, Paris was wonderful nevertheless, and it was really great seeing the city which I thought was so big when I was there last time as teenager.

--

September er búinn að vera áhugaverður mánuður fyrir þær sakir að ég fórí vinnuferð til Frakklands. Yfirleitt hafa vinnuferðir mínar gengið hnökralaust fyrir sig  og hef ég yfirleitt notið þess að vera erlendis á vinnuferð, en þessi ferð var nokkuð sérstök.

Til að byrja með þá áttaði ég mig á því á miðri leigubílaferð minni til Dusseldorf að ég gleymdi jakkafötunum mínum heima og varð ég því fyrir vikið að þurfa að snúa við sem þýddi að leigubílstjórinn þurfti að keyra á milljón og mætti 15 mín fyrir checkin-lokuninni á flugvöllinum...Það bjargaðist þó og var ég feginn að hitta fyrir 2 kollega mína í Parísarborg nokkru síðar. Það var þó ekki allt, þar sem á Þriðjudagsmorgunn (kl: 08:00) vorum við staddir á einni metrostöðinni á leiðinni í vinnuna, þegar ég ákveð að beygja mig niður og grípa í myndavélina mín þegar ég alltí einu heyrði hljóð sem hljómaði eins og eitthvað hafði rifnað...sem jú voru einu jakkafatabuxurnar sem ég var með mér.

Á þessum tímapunkti þutu 1000 hugsanir um í hausnum á mér hvað í ósköpunum ég ætti að gera og var ákvörðun síðan tekinn um að best væri að láta sem ekkert hefði skeð og sjá hvort kollegar mínir myndu taka eftir þessu ferlega óhappi.... sem þeir gerðu ekki...og varþví næsta ákvörðun tekinn að fela gatið út daginn þar til að ég myndi sjá næstu verslun sem seldi jakkaföt.... sem virkaði ágætlega þar sem eftir 9klst klemmu ( í orðsinsfyllstu) þá endaði dagurinn og vorumvið komnir á ný á hótel herbergið þar sem ég gat skipt um föt og farið á jakkafataveiðar.... sem fór ekki eins vel og ég vonaðist þar sem við ákváðum ekki bara að fara í einu stærstu verlunnar miðstöð Evrópu Lafayette heldur var hún líka ein sú dýrasta með ódýrstu jakkaföt fyrir um 500€.

Plan B var því tekið og neyddist ég til að mæta tómhentur heim á hótelið þar sem gömlu góðu saumataktarnir voru teknir fram með.... sem gekk ágætlega fyrir utan að svarti þráðurinn rann full fljótt út og voru ekki nema ljós brúnn, hvítur og gulur þráður eftir.... ( þetta var btw líka síðasta saumsettið sem hótel félaginn átti).... þá fyrir algjöra tilviljun þá fann ég nál og tvinna í töskunni minni sem ég hafði keypt á markaði fyrir ári síðan til að laga jakka og buxur sem átti um það leyti og var vikan redduð fyrir vikið.  Annað eins bull hef ég aldrei lent í áður og voru jakkaföt síðan keypt um leið og ég kom til baka til Hollands.

Ferðin var þó ekki bara mér erfið heldur neyddist annar kollegi minn að fara heim eftir 2 daga þar sem hann fékk mjög slæman bakverk ... París var þó frábær fyrir utan það og var frábært að koma þangað eftir mörg ár enda var fyndið hvað mér fannst hún mun stærri í þá daga

Jæja þá er ágúst farinn og fagnaði ég september mánuði á afmælisdegi elskunnar minnar með óvissufeð til Brussel, sem er þrátt fyrir ófarir borgarstjórans skemmtileg borg.  Það var eining mikið um að vera þegar við vorum á svæðinu þar sem það var bjórfestival í gangi ásamt því að það voru e-r hátíðarhöld til heiðurs þeirra einlægu styttu Mannecke Pis, sem stytta af pissandi stráki og er hann sagður elsti borgari Brussels. Reyndar er líka önnur stytta af stelpu pissandi, Jannecke Pis, en hún er ekki eins gömul og Mannecke Pis.  Svo má heldur ekki gleyma að Þjóðverjar voru einnig á svæðinu til að spila við Belga í undankeppni Evrópukeppninar.

Á leið okkar um Brussel fengum við okkur Bjór, súkkulaði og kræklinga með frönskum sem er allt einkenni Brussels. Þess fyrir utan sáum við líka þeirra helsta mannvirki Atomium sem er flott að utan, en ég mæli ekki með því að fara inn þar sem það var ekkert sérstakt. Þannig að já það var nóg um að vera og mun ég án efa kíkja þangað aftur við tækifæri.

Ágúst hefur annars verið mér þokkalegur og er ég kominn á fullt í vinnuna aftur sem er skemmtilegt sem og að ég er að vinna í lokaskrefum ritgerðarinnar minnar. Reyndar kláraði í síðasta viðtalið mitt í dag svo að ég hlakka til að fara að klára þetta loksins. Annars er förinni haldið til Parísar á mánudaginn og síðantil Noregs viku eftir það svo að það verður nóg um að snúast hjá mér  þennan mánuðinn sem og næsta, en þetta reddast vonandi.

Well, then August is over and September had a great start as I celebrated my loves birthday by taking her to a „secret“trip to Brussels. The city is really nice and apparently there were a lot of things going  on there, like a beer festival as well as the Belgians were having some celebrating something for their oldest citizen, the statue Mannecke Pis, which is a statue of a boy pissing. Apparently they also have a statue of a girl pissing as well, but she is not as old as they boy. Then I think I cannot forget to mention that the German football team was also in town to play against the Belgians for the European qualifying rounds.

We also walked quite a lot around the city and during our two day stay we had some beers, chocolate, and mussels with fries which are all known as Brussels delicacies.  We also paid a visit to the monument known as the Atomium which is quite impressive from the outside, but not really special from the inside to be honest. So we did quite a lot on our short stay there and I would defenantly like to pop by there again another time.

Besides that, August has been quiet but good as I started working again which is nice and I am also starting to see the end line of my thesis. Actually I had my last interview today, so I hope to finalize it soon. My next work trip is however on Monday in Paris where I will be for 2 weeks and then I am off to Norway, so it will be quite a hectic next months, but I am sure it will work out.

Þá er júlí búinn, Ágúst hálfnaður og ég kominn til Nijmegen á ný eftir góða ferð heim á klakann..

Það er án efa undarlegt tilfinning að vera kominn aftur en það er ljóst að ég þarf að vera klár í slaginn ef ég vil klára þessa blessuðu ritgerð fyrir jól J.

Júlí var annars frábær mánuður þar sem ég var í Þýskalandi fyrri partinn, en fyndna við að vera vinna erlendis (eða ekki á skrifstofunni) er að tíminn virðist fljúga hraðar, svo það var kærkomið að láta tíman fljúga í Mulheim og Poing þó svo að staðirnir séu ekki með þeim merkilegri í Þýskalandi.

Ísland var síðan yndislegt að vanda og var frábært að Barbel hafi náð að koma með mér þar sem við upplifðum staði sem ég man ekki eftir að hafa heimsótt sjálfur, eins og Vík, Kirkjubæjaklaustur Dyrhólaey og Jökulsárlón. Ótrúlegt að maður hafi ekki farið á þessa staði fyrr, enda er ég  ekki frá því að maður hafi orðið nokkuð orðlaus við alla þessa miklu náttúru sem landið hefur upp á að bjóðaog ekki í meir en 6klst fjarlæg frá höfuðborginni.

Svo að ef að það er einhver sem ennþá les þetta þá hvet ég sá hin sama til að skella sér við tækifæri.

July is over, August half way through and I am back in Nijmegen after a good trip back home in Iceland...

It is a bit strange to be back but I have try to keep focued if I am ever going manage finish my thesis J

July was a great month as I was mainly in Germany the whole time, but the funny thing about being working out of office is that the time seems to fly faster for some reasons. So it was nice to let the time fly in Mulheim and Poing even though they are not the greatest cities that Germany has to offer.

Iceland was then wonderful as always and it was trully great to have Barbel with me this time as well as we experienced amazing places in Iceland that I dont remember visiting before such as Vík, kirkjubæjaklaustur, Dyrhólaey and Jökulsárlón. Its actually unbelievable that I didnt visit those places before as its hard to deny that I got sometimes speachless by all the nature that Iceland has to offer, and only in 6 hours distants from Reykjavík.

So if there is anybody still reading this little blog, then I encourage you to go asap.

Þá  er afmælisrútínan búinn og Júlí að detta inn.

Eins og ég hef líklega minnst á einu sinni eða tvisvar, þá hefur afmælið mitt aldrei verið eitthvað sem ég hef tekið hátíðlega. Ég get þó ekki gert lítið úr því að það er hreint frábært að fá afmæliskveðjur frá gömlum og nýjum vinum hvaðan af heiminum. Mér skilst einnig að það hafi verið afmælisteiti heima á klakanum í mínu nafni þó svo að ég hafi ekki verið á staðnum og vona ég að allir hafi skemmt sér vel haha...

Hollenska afmælisteitið var þó ekki jafn hátíðlegt þar sem ég var í vinnunni mest allan daginn og skellti ég mér síðan á veitingastað eftir. Ég kom þó með köku í vinnuna líkt og maður gerði í leikskólanum forðum daga og var kakan étinn með góðu yfirlæti en líklegast  kurteislegri frá leiksóladögunum J Annars er góð stemmning í vinnunni og er planið að grilla saman umhelgina ásamt fjölskyldum, svo að Barbel ætlar að kíkja með mér þangað.

Fyrir utan afmælisheit og annars háttar skrall þá má segja að ég sé búinn að vera á miklu vinnuflakki þennan mánuðinn. Ég fór fyrst til Mílan sem var nokkuð skemmtilegt þar sem ég náði að hitta á Magga og Írisi þar og borða með þeim gurmei súpu alla Íris J. Vinnan gekk líka ágætlega og býst ég við að kíkja þangað aftur í Október. Eftir Ítalíu lá leið mín til Þýskalands í Mulheim á ný ásamt öðrum stað sem heitir Poing sem er í Bæjarahéraðinu við Munchen. Þjóðverjarnir þar eru við það sama og var því miður ekki mikið til að sjá þar nema að kíkja einu sinni til Munchen. Við gistumþó á stað sem heitir Uncle Evo´s sem var nokkuð sérstakur fyrir það leyti að það eru myndir útum allt af Páfunum Jóhannessi heitnum og Benedikti, en Uncle Evo virðist hafa ágætis samskipti við Almættið þar sem hann var á nokkrum páfamyndum líka kallanginn. Hótelið var þó ekkert heilagt þar sem það var ekkert netsamband (kannski var á tali...) og það var reykingalykt í herberginu ( ekki viss hvort að þaðstafaði af fyrri syndaaflausnum, en hver veit).

Sumarið er annars komið í Hollandi og eru svitakirtlarnir því farnir að takavið sér á ný, ásamt því að það er óbærilegt að reyna að setjast niður við ritgerðarskrif eftir vinnu. Ritgerðin gengur þó ágætlega og er ég kominn á ágætisskrið þó svo að það sé líka enn nóg fyrir stafni. Ég reyni því að halda dampi og ýta mér áfram eins vel og ég get.

Varðandi Íslandsplön,þá ætla ég að bóka það á morgunn og stefni ég á að kíkja á klakan í 25.Júlí og vera í sirka 2 vikur eða til 9 Ágúst.

I guess the Birthday routine is over as it is time for July to pop in soon

Like I have probably mentioned once or twice, I have never been much of a birthday boy, but I can’t deny that it was truly great to get all the Facebook wishes from old and new friends from all over. I have also been told that someone had a birthday party for me in Iceland so I hope that it went all well haha..

My Dutch birthday wasn’t much to be honest as after work I just went to a restaurant. I also brought cake to work, similar to when I was in kindergarten and like there, everyone ate their slice of cake in a good matter but maybe in a bit less messier way then from the kindergarten days J Work is quite nice and this weekend we are having a bbq together including family members, so Barbel is going to join me as well.

Besides party news, I have been the road a lot this month, first to Milan where I caught up with Maggi and Íris and ate with them a gourmet soup alla Íris. The work went also well and I will probably go there again in October. After Italy I went to Germany or more like Mulheim again and additionally to Poing, which is close to Munich. Poing was rather slow but we went once to Munich. The main interesting thing there was in fact out hotel at „Uncle Evos“,  as there were everywhere pictures of the pope Benedikt and late pope Johannes. Uncle Evo himself seemed to know them both quite well as he was also on some of the pictures. There was however nothing holy about the hotel though as the internet didn’t work (maybe the higher connection was making it busy) and my room smelled like smoke  (I don’t want to know what they have been burning there).

Besides that, the summer has finally arrived in the Netherlands and it is getting really hard to sit down to write more in my thesis. The thesis in general is going ok though but I still need to do a lot of fine-tuning.

With regards of Iceland, I am going to book it tomorrow, and I will probably come on the 25^th of July and stay until the 9^th of August. We are going  to wait with Barbels ticket  until we know more about her job situation around that time.

Þá er Ameríkuförin búin og raunveruleikinn hafinn á ný.

New York var hreint frábært og mikil endurnýjun að sjá elskuna og vera með henni í borg borgana í heila viku.  Það er í rauninni erfitt að telja allt upp þar sem við gerðum,en það var allt frá lautarferð í Central Park til Sinatra sýningu á Broadway. Við gistum auk þess í Greenwich svæðinu sem var rólegt og gott hverfi ásamt því að vera nálægt subwaykerfinu. Að sjá Erlu systur síðasta daginn var líka frábært og bætti það upp fyrir að íslenska millilendingin fór úr skorðum.

Sao Paulo var annars líka mjög spennandi en þó held ég að ég hafi aldrei sofið jafn lítið á einni viku, þar sem ég neyddist til að fara beint á fund um leið og ég mætti á svæðið (eftir 10 tíma flug) og voru vinnudagarnir einnig í lengri kantinum.  Ég náði þó að upplifa borgina ágætlega, en hún er risastór  með um 20 million íbúa. Hún er einnig ekki sú öruggasta þannig að það var dálítið undarlegt að þurfa að aðlaga sig að ýmsum öryggisatriðum þar sem auðvelt var að „týnast“ þar ef ekki var of varlega farið. Vinnan gekk þó mjög vel og var þetta án efa ein skemmtilegasta vinnuvika sem ég hef upplifað hingað til þar sem það er meira hægt að sjá þegar dótturfyrirtækin eru í smærri kantinum.

Þess fyrir utan hef ég áttað mig á því að þrátt fyrir að öll ferðalögin sé spennandi og ögrandi að þá hefur það líka tekið sinn toll líkamlega á mér þar sem ég hef þyngst talsvert síðustu mánuði og er kominn tími á að ég taki mig alvarlega á.

Nú bíð ég bara spenntur eftir að fá Barbel mína aftur heim til Evrópu þó svo að ég viti að hún eigi eftir að sakna NY mikið enda sýnist mér hún hafa skemmt sér vel á veru sinni þar. Ég er líka farinn að hlakka til að sjá familíuna fljótlega þar sem það sem síðustu mánuðurnir eru búnir að vera ansi langir.

Næst á dagskrá er annars Þýskaland á morgunn þar sem ég verð þar í viku auk þess sem ég er vonandi að fara í mitt síðasta próf í Radboud á Mánudag.

I guess America has been checked of the list and now it’s back to reality

New York was absolutely amazing and a great recharge to see my love and spend time with her in the city of all cities for a week.  It’s actually hard to list up all the things we did as there were so many things we did, all from a picnic in Central Park to a Sinatra Broadway show. We also stayed at a nice hotel in the Greenwich area, which was both cozy and close to the Subway system. Seeing Erla sister was also really great

Sao Paulo was also quite exciting to visit, but I think I have never slept so little in one week, as I was rushed to a meeting as soon as I arrived (after 10 hour flight) and most workdays were quite longer than usual. Nevertheless, I managed to explore the city a little bit even though its huge with about 20 million inhabitants. The city is also not considered to be the safest so it was a bit strange trying to adjust to all the security issues at hand as it was easy to get “lost” over there. The work went pretty well there as well and it was probably the most interesting audit I have had so far as its more fun to see the smaller operating companies.

Besides all that, I have realized that all these trips have been taking its toll on my body as I have been gaining too much weight for the last months and it’s time for some drastic measures

I also can’t wait to see Barbel back in good old Europe, even though I understand that she is going to miss NY a lot, as I know she has been having the time of her life over there. On top of that, I am also looking forward to see my family again, as the last months have been rather long for me to be honest.

Next thing on my agenda is to go to Germany tomorrow for a week and then hopefully I will have my last exam on Monday, if everything goes well – so fingers crossed.

Its strange where the mind can take you – one day all is green and the next its all on the other end. Sometime you are stranded and sometimes you are full speed. The days fly by and its starting to be hard to understand the next steps even though it goes like the stream in the river at the countryside.

Home comes to often to mind but there are other things on the agenda and I am too curious to give it up. It can be lonely in the crowd and it can also feel crowded on lonely hours. Its therefore important to stop once in a while and listen to yourself.

April has been a long month but I feel I have learned a lot – the studies went up and down – was suppose to go to Norway but the good old Icelandic nature made sure that the world stopped, perhaps it was all a metaphor that everything blew up at Ayh a Flahja jokuli hahaha (Eyjafjallajökull)

The weekend was really nice in good old A´dam as I visited my cousin Þórunn and her great friend Nonni – I think I enjoyed the most walking with them around the city where we stopped by and chatted with two lady´s in their seventies who had been together since they were 12.

May is just around the corner and it is the time here in the Netherlands when we celebrate the Queens birthday. After that I will at last hug my love which is long overdue...

Það er skrítið hvernig hugurinn fer með mann oft á tíðum – einn daginn er allt grænt en þann næsta er allt á hinum endanum.. stundum er maður strandaður en stundum er maður kominn á fullt á ný. Dagarnir fljuga áfram og getur verið erfitt að átta sig á hvað verður næst en þó rennur þetta áfram eins og á árbakkanum uppí sveit.

Heima kemur upp í hugan reglulega en þó er annað sem er á dagskrá og er ég of forvitinn til að gefa það upp. Á tímum er maður einn í margmenni en á öðrum stundum er maður meðal margra á einverustundum. Stundum er nauðsynlegt að staldra við og hlusta á sjálfan sig.

Apríl er búinn að vera langur mánuður en þó lærdómsríkur – prófin fóru upp og niður- átti að fara til Noregs en gamla góða íslenska náttúran sá til að stöðva heiminn og kannski var það myndrænt að allt sprakk í klessu á Ayh a Flahja jokuli hahaha

Helgin var góð og áhugaverð í gömlu Amsterdam borg hjá Tóslu frænku og Nonnasambýlismanni hennar og naut ég þess að brjóta uppúr norminu með þessari góðu heimsókn – skemmtilegast þótti mér að labba með þeim um borgina og spjalla við tvar yndislegar konur á átræðisaldri sem höfðu verið saman síðan frá 12 ára aldri.

Já það er óhætt að segja að í dag sé merkisdagur þar sem ég náði síðasta prófinu mínu í Fjármálahagfræðis- masternum mínum, Financial Risk management, og varð 8 raunin. Það er búið að vera mikið basl að fá endurtektarpróf en mikill léttir.  Á hinn bóginn er dagurinn ekk alvegbúinn að vera fullkominn þar sem öðru hjólinu mínu hér í Hollandi hefur verið stolið og í bæði skiptinn fyrir utan heima hjá mér.

En það þýðir lítið að kvarta yfir því þar sem marsmánuður er búinn að vera frábær í alla staði. Fékk Ella og Magga fyrst í heimsókn og var heldur betur tekinn góður rúntur um Holland ætla ég mér að segja og voru batteríin heldur betur vel hlaðinn þegar drengirnir fóru í sitt hvora áttina heim til síns evrópuheimkynnis.

Eftir það var leiðinni haldið til Melbourne  í Ástralíu þar sem ég var að vinna í tvær vikur og var hún  án efa með þeim magnaðari borgum sem ég hef farið til. Vinnan gekk vel og gerði ég heldur betur nóg í frítímanum: sá fullt að alls kyns skepnum frá kóala björnum til mörgæsa, kleif fjöll, fór á ströndina, synti í sjónum, sá ástralskan fótboltaleik á Melbourne Cricket Ground og að lokum sá F1 æfinagar á föstudeginum. Eins og ég segji,mikil ævintýri...

Apríl mánuðurinn lítur ágætlega út svosem líka fyrir utan að á eftir 2 próf til að klára alla tímana í Endurskoðendamasternum ( á þá bara ritgerðina eftir) og eftir það liggur leiðin til Oslo í 2 vikur. Þess fyrir utan er ég óða önn að bóka ferðalagið mitt til elskunnar minnar og hlakkar mig mikið til að sjá hana í Maí.

It’s safe to say that today is a milestone day as I passed my last exam for my Financial Economics track, Financial Risk Management, with an 8. It’s been quite some effort to get a resit for that exam so I am quite relieved. On the other hand, today as also been a bit difficult as my second bike just got stolen and in both cases it was done in front of my house.

But I guess I can complain too much as Mars has been a great month in most cases. First my friends, Maggi and Elli came over for a visit and it’s safe to say that we explored most of the Netherlands. It was great to have them over and my batteries really got recharged after that weekend.

After that I went down under to Melbourne Australia to work there for 2 weeks. The job went well and I managed to spend my free time as well: saw all kinds of creatures from koalas-Penguins, climbed mountains, went to the beach, swam in the Pacific Ocean, saw Australian Football at the Melbourne Cricket Ground and finally saw the first practise session in F1 on the Friday. Truly a great adventure...

April seems to look good as well in the planning, except I have two more exams to go, which are for the last classes in the Accounting and control master (so just the thesis once that is done) and then I am of to Oslo for 2 weeks. Besides that, I am also planning my trip to my love and I can’t wait to see her in May

Thá er kominn tími á mánadarblogg og í thetta sinn kemur thad frá Bucharest í Rúmeníu á frábaeru hóteli í hjarta borgarinnar. Dagurinn í dag er búinn ad vera gódur og erum vid Bärbel ad taka thad rólega núna thar til vid forum út med Bogdan vini okkar. Vid komum reyndar á fostudaginn ásamt tveimur odrum Rúmenskum vinkonum okkar, Madalina og Ioana thar sem vid tokum smá lestarrúnt til Brussel thar sem vid flugum thadan.

A ferd okkar her erum vid búin ad upplifa naeturlíf borgarinnar med Madalinu, sjá Holl fólksins (sem var upphaflega byggd af einraedisherranum Nicolae Ceauşescu og er hún naest staersta bygging í heimi á eftir Pentagon í USA) og svo messu sem var haldinn í einni af merkust kirkjum Rúmeníu. Thess fyrir utan fórum vid líka med Madalinu og Bogdan á stad thar sem vid fengum ad prófa edal rúmenskan mat sem var frábaert. Á morgunn er ferdinni svo haldid á ný til Brussel og thadan til Koln. Mínu ferdalagi verdur thó ekki lokid thar sem ég fer snemma til Prague á mánudaginn thar sem ég verd ad vinna naestu tvaer vikurnar. 

Thess fyrir utan er Januar búin ad vera ágaetis mánudur og bíd ég nú helst eftir ad fá einkunn ú Accounting & Control  prófinu sem ég tók sídastlidinn mándag J

Its time for the monthly blog and this time its fro Bucharest in Romania in a great hotel in the heart of the city, Today has been great and me and Bärbel are now resting for a bit before heading out with our friend Bogdan. We actualy came on Friday with two other friends Madalina and Ioana from Brussels.

Our trip so far has been quite interesting as we have seen for example a bit of the Bucharest nightlife with Madalina, the Peoples Palace ( which was built by the former Romanian Dictator Nicolae Ceauşescu and it the second largest building in the world a part from the Pentagon in the US) and a moving orthadox church ceramony. We also tried out some local food with Madalina and Bogdan which was very cool. Unfortuantly, we have to leave all ready tomorrow again to Brussels and then to Cologne. Nevertheless, My trip doesn’t end there as I am off early on Mondaymorning to Prague, where I will be working for the next two weeks.

Besides all travel arrangement, January has been fairly nice as I am also now waiting on my results from the Accounting  & Control exam which I took last Monday J

Þá er árið  2009 að líða yfir og má segja að árið hafi verið tíðindamikið þar sem mér tókst að festa mér betur sess í Hollandi. Við Barbel heldum uppá okkar annað ár sem par og er óhætt að segja að sambandið hafi aðeins styrkts með árinu. Vona ég að 2010 geri slíkt hið sama þrátt fyrir að fjarbúðin verður meiri en það sem áður hefur verið.

Einnig var mikill ferðahugur þetta árið og heimsótti ég Bandaríkin tvisvar á árinu þó svo að ég hafi aldrei komið þangað áður (og í hvorugt skiptið greiddi ég fyrir fargjaldið). Master í Fjármálahagfræði var líka náð og stefnan sett á að klára annan master í Stjórnun og Endurskoðun.

Ég er viss um að 2010 eigi eftir að geyma mikið af ævintýrum á báða bóga og óska ég öllum gleðilegt nýtt ár og farsæld á komandi ári. Takk fyrir það gamla.

Palli

                                                        

The year of 2009 is soon to be over and it is safe to say that it was pretty hectic as I managed to settle down completely in the Netherlands’. Barbel and I also celebrated our second anniversary as a couple and I feel that our relationship has strengthened as the year flew by. I hope that 2010 will have the same effect even though the distant will be further than ever before.

Travelling was also quite a big factor for me this year as visited the US twice this year even though I had never been there before (and didn’t pay for either of the trips myself). I finished my master in Financial Economics this year as well and started a new one in Accounting & Control.

I am certain that the year of 2010 will have many adventures for good and bad, but I wish you all the best in the New Year and thank you for the old one.

Palli

Jæja þá er nóvember bloggið komið í hús J og myndi ég segja að Nóvember er heldur betur búinn að vera góður mánuður. Fyrsta einkunn í nýjum master er komin í inn og reyndist hún vera 6, sem er frábært miðað við núverandi aðstæður. Vinnan tók líka sma tvist um daginn þar sem Océ er í þann mund að vera tekinn yfir af japanska myndavélarisanum Canon. Fyrir mér þýðir það þó aðallega meiri vinna svo að maður getur ekki kvartað yfir því.

Hápunktur Nóvembers er þó án efa Bingó hittingurinn mikli í Mílan eða kannski með öðrum orðum Bing hittingurinn, þar sem að það vantaði Örvar. Ég held að ég hafi aldrei á ævinni skemmt mér jafnmikið á svo stuttum tíma. Ég mætti síðastur Bingómanna kl 22:00- ish á föstudeginum á uppáhaldspizzastaðinn hans Magga, Da Willy´s, sem allir Mílanó búar þekkja víst ...fyrir utan leigubílstjóran minn Svo að eftir smá detour og dýrindis grappa þá fórum við um helstu bari Mílanóborgar.

Þrátt fyrir gott kvöld og góðan aðbúnað frá Magga og Írisi þá var laugardagurinn tekinn snemma (með 3-4 tíma millibili frá síðustu lýsingu) og sýndi Maggi okkur hvernig Mílan lítur út í dagsljósi, sem er mjög áhugavert.  Fyrst kíktum við á aðaltogið sem heitir Duomo sem hefur að geyma mikilfengna dómkirkju – en Duomo er víst ítalska þýðingin á Dome, hence Dómkirkja.
                                                   
                                                

Þar næst fórum við að sjá síðustu kvöldmáltíðina sem hefur undir venjulegum kringumstæðum 3 mánuðuði að fá að sjá... en þar sem Jónas hafði ítök í ítölsku borgarpólitíkinni þá var því kippt í liðinn Það var heldur ekki það eina sem honum tókst að redda, því leiðin lá næst á San Siro þar sem við vorum með VIP miða á rúgbý leik Nýja Sjálands (All Blacks)vs Ítalíu.... sem var eitthvað sem ekki er hægt að lýsa með orðum.


                                                       

Það tók okkur augljóslega góðan tíma að ná okkur eftir leikinn og af einhverjum ástæðum þá tók það okkur 2 tíma að fara heim til Magga, sem ætti undir eðlilegum kringumstæðum að taka tops 20 mín (held ég). Þrátt fyrir það, þá skelltum við okkur næst á appertivo (hlaðborð) við ánna Navigli. Þar var maturinn með ítölsku sniði og ekki versnaði það þegar Mílaníska vinkona mín frá Köben, Marta kíkti við ásamt vinkonu sinni Letizia. Alltaf gaman að fá uppalda Mílanóbúa með sér og eftir einn góðan serblandaðan íslenskan cocktail fóru þær dömur með okkur á skemmstað þar sem við dönsuðum út kvöldið. Ég er ekki viss um að hinir Ítalarnir hafi verið hrifnir þar sem við vorum með Ella pro-dansara með okkur sem átti gólfið að vanda Án efa einn skemmtilegasti dagur sem ég hef átt.

Þó svo að laugardagurinn hafi verið magnaður þá áttum við líka mjög góðan sunnudag þar sem við fórum uppá þakið á Dómkirkjunni og kíktum við í kastalagarðinn þar sem einhvers konar hátíðarhöld voru í gangi. Frábær tími, frábær félagskapur og frábær endir á ótrúlegri helgi.

Næsta stopp er 2 vikna vinnuferð til Mülheim an der Ruhr í Deutschland á mánudagsmorgunn.   

                                                   

Well, it’s time to check off the November blog J and it’s fair to say that it’s been a really good month. I got my first grade in my new master which was a 6, but a pass is all what counts at this point Work took also a bit of a twist this month, as Océ is about to be acquired by the Japanese camera giant Canon. For me this mainly means more work, so I can’t complain.

The highlight of November is nevertheless the Bingó meeting in Milan or perhaps in other words the Bing meeting as Örvar was missing. I don’t think I have ever had so much fun on such a short while. I arrived last of the Bingós on Friday, around 22:00-ish to Maggi´s favourite pizza place, Da Willy´s, where (according to him) everybody in Milan knows about...except my cab driver So after a little detour and delicious grappa, we went downtown to explore Milan’s main bars.

                                                        

Even though we stayed pretty late Friday evening and had good accommodation by Maggi and Íris, we started Saturday early on (3-4 hours after hitting the sack) and Maggi showed us around Milan’s main attraction (during daylight). First we saw the main square in the centre of Milan, called Duomo as the Dome is the centre point there.

                          

After that we went to see the graphic painting of the last supper, which under normal circumstances has about 3 month waiting list... but as Jónas had some connections with the city council, we managed to check that out That was not the only thing Jónas managed to fix as we also got VIP tickets to see the rugby match between New Zealand (All Blacks) vs. Italy on San Siro... something which is not possible to describe with words.

                       

It obviously took us a while to recover as for some reason it took us about 2 hours to go a rout that normally would take about 20 mins (I presume). Even so, after that we went for a proper Italian apperitivo (buffet) by the river Navigli. The food there was amazing and our evening got even better as my Milanese friend from Copenhagen, Marta and her friend Letizia joined us. It’s always great to have true locals when travelling and after we had some special Iceland-made cocktails we went to a club that the girls recommended. There we danced all night long and I am not sure that the other locals were happy about us bringing in our pro-dancer Elli, who of course owned the dance floor That was without the one of the most amazing day of my life.

              

Even though the Saturday was so incredible, we also had a great last day in Milan as we went on the roof of the Dome and walked through the castle garden where some kind of activities were going on. Fantastic times, fantastic friends and fantastic end to an incredible weekend.

Ótrúlegt að maður finnur alltaf tíma til að setjast niður til að gera hluti eins og að blogga þegar maður á að vera að læra undir próf... en ég er víst að fara í próf á miðvikudag í accounting & governance. Ekki er laust við það að skólaleiðin skríði upp að manni á sama tíma þar sem ég er búin að vera standa í þessu í ansi langan tíma. En það er góða við að geta unnið með þessu að maður finnur jafnvægi til þess að njóta þeirrar nýju þekkingar sem maður fær með að glugga í bækurnar jafn óðum.

                                                            

Annars kom ég nýverið úr vinnuferð frá New York, sem ég var í 2 vikur, og var þetta mín fyrsta vinnuferð utan Hollands. Það fór ekkert á milli mála að þetta var sannkölluð borg borgana og hlakka ég til að koma við þar aftur á minni lífsleið,  þó frekar sem túristi þar sem mig hefði langað til að sjá margt betur en ég gerði. Það er þó ekki þar með sagt að ég hafi ekki gert neitt þar sem ég náði að kíkja í leikhús (Phantom of the opera) og á körfuboltaleik (Knicks vs Boston Celtics). Þó er líklegt að ég muni heimsækja þessa miklu borg á ný þar sem Barbel mín er líklegast að fara þangað í Febrúar í starfsnám hjá þýskum hönnuði og verður hún þar í nokkra mánuði.

Annars er næsti áfangastaður hjá mér Mílanóborg þann 13.Nóv þar sem við Bingó félagar sem erum staddir víðsvegar um evrópu ætlum að hittast hjá Magga og Írisi sem búa þar og læra. Mig hlakkar því hrikalega til og verður gaman að skralla með félögunum á ný þó svo að það vanti einn sterkan sem er staddur á klakanum.

        

It’s amazing how you always find time to do things like blogging when you are supposed to be studying for an exam... but I am going to take an exam in Accounting & Governance on Wednesday. I can’t deny that I am getting a bit tired off studying in general as I feel like I have been dealing with this forever. However, the good things about being working along you also find a certain balance to enjoy the new knowledge you gain from diving in the books.

I recently came back from a work trip to New York, where I was for 2 weeks, and was it my first work trip outside the Netherlands. There was no doubt that this truly was the city of all cities and I look forward to go there again one day, but I think I would prefer to go as a tourist as I wanted to see some things much better than I did. Nevertheless, I can’t say either that I didn’t do anything as I went to a Broadway shoe (Phantom of the opera) and to a basketball game (Knicks vs Boston Celtics). Who knows if I go sooner there again though as its pretty likely that Barbel will go there in February for a couple of months for an fashion industry internship.

My next place on my agenda is Milano on the 13th of November as me and other European based Bingó mates are going to visit Maggi and Íris, who live and study there. I can’t wait to see and party with the guys again and I am sure it will be legendary even though we will be one man short. 

                                                

Ég áttaði mig á því í morgunn að ég gleymdi að taka mánaðarbloggið mitt svo að þetta blogg tilheyrir því september mánuðinum. Þó svo að blogg séu að verða nokkuð útdauð þá finnst mér þó ekki tímabært að hætta að blogga þar sem þetta  fær mann líka til þess að hugsa til baka um það sem hefur verið í gangi uppá síðkastið, en tíminn virðist fljúga með hverjum deginum.

Jæja, (klassísk byrjun ) þá er ágústmánuðurinn senn á enda og óhætt að segja að hann sé búinn að vera góður mánuður enda voru batteríin vel endurnýjuð með að koma heim. Þó svo að ég get ekki sagt að sakni landsins sjálfs neitt gríðarlega mikið þá er óneitanlega alltaf söknuður að vera frá vinum og vandamönnum í langan tíma.  Ég var því gríðarlega ánægður með að hafa náð að sjá sem flesta heima en ekki skemmir heldur fyrir að margir af mínum bestu vinum séu að detta inn á meginlandið í þokkabót, svo það eru spennandi tímar framundan. Var ég meira svo heppinn að fá Haukinn í heimsókn um daginn og hlakka ég til að fá fleiri í heimsókn ásamt þvi að heimsækja fleiri í þokkabót



Annars fyrir utan góða heimdferð þennan mánuð þá markar mánuðurinn einnig góð tímamót þar sem í gær varði ég masters ritgerðina mína og fékk 7,5 fyrir. Það var gríðarlega mikill léttir enda taka lokaverkefni alltaf vel á mann andlega. Það var reyndar mjög skemmtileg einkunn þar sem ég er þá með slétta 7 í meðaleinkunn sem var einmitt eitt af mínum markmiðum þegar ég kom út. Þrátt fyrir það get ekki ennþá sagt að ég sé orðinn meistari þar sem ég á enn eftir að ná áhættustýringunni – svo að ég verð að bíða með að skjóta tappan af kampavíninu. Ég stefni þó á að klára það í næstu hrinu þar sem nú tekur við nýr master í endurskoðun og fjármálastýringu

Septembermánuður stefnir því í skemmtilegan mánuð og má segja að hann byrji vel þar sem elskan mín á afmæli þann fyrsta. Við náum þó ekki að verja miklum tíma saman þennan mánuð þar sem hún stefnir á ævintýri sjálf þennan mánuð til Tælands, Kambódíu og Laos, sem er hrikalega spennandi og vona ég að ferðin verði geggjuð J

En núna ætla ég að fara koma mér almennilega á lappir, skella mér janfvel í klippingu og fara svo að hitta nýju alþjóðanemendurna sem eru að fara detta inn hér í Nijmegen – Maður er orðinn svo local að maður er farinn að gæda er meira að segja þegar farinn að æfa: ...að hægri hönd má sjá....

Heyrumst

Now, as August month is coming to end it’s safe to say that it’s been a good and refreshing month as being home completely recharged my batteries. Even though I can’t say that I miss the country much, I can’t deny that it’s always a bit hard to be away family and friends for a long time. I was therefore ecstatic to be able see almost everybody. It’s also great that most of my best friends are coming over to the mainland so we will have some blasts together soon again. Actually Haukur came over the other day which was fantastic and I look forward to see more great people as well as come to visit them

Besides a good journey back home, it’s also safe to say that this month marks an end of a long milestone as I defended my thesis yesterday. It went great and I got a 7,5 which was a great relief as final papers always take a lot of time and energy. That was also quite a funny grade as now I have an average grade of 7 which was also one of my goals when I came here. Nevertheless, I cannot call myself a master yet as I still have to pass one course, Risk Management, so I am still chilling the Champagne My aim is to finish that in the next master round as I am going for another master in Accounting and Control

September seems therefore to be an exciting month, especially as it has a good starts since it will be my love´s birthday on the first. Unfortunately though, we won’t be able to spend too much time together this month as she is going for a great adventure to Thailand, Cambodia and Laos which will be without doubt awesome J

But now I am going get properly out of bed, even have a haircut and then I am off to meet the new internationals who are coming here to Nijmegen – I’m starting to become such a local here that I am starting to guide the place I think I even mastered the sentence: .... and on you right hand...

Talk to you soon